Australië

2008-2009

Samen met Sydney Groot ging ik op mijn 18de naar Australië.
De verslagen zijn geschreven op een oude witte Sony Vaio laptop uit 2006, vaak vanuit onze auto, meermaals online gezet vanuit de McDonalds waar we slecht internetbereik hadden.

 

#16 Wachten in Perth op de autoregistratie

#16 Wachten in Perth op de autoregistratie

Albany, Albany? Wat was het ook alweer? Een shithole.. zo kan ik het wel noemen. Het enige goede hier is dat de alcohol erg goedkoop is. We waren er op een zaterdagavond en je verwacht dan uit te gaan met wat mensen.. Well, I didnt think so. Er is weinig te doen en ik vroeg me af waar het leven gebleven was die er eerder die middag wel hing.

#15 Rijden tot de zon komt

#15 Rijden tot de zon komt

We zijn de boot afgestapt en we zijn weer terug in Melbourne. De plannen waren bekend en er is ook vrij weinig van gewijzigd. Helaas zijn we er niet meer aan toegekomen om naar Rick en de familie te gaan. Wel hebben we nog een wijntje bij ze afgegeven van de wijngaard waar we gewerkt hebben. Zoals ook eerder verteld wilde we nog naar de Formule 1 – toch wel de reden dat we eerder terug zijn gegaan naar Melbourne.

#14 ‘You eat here! Who is driving?’

#14 ‘You eat here! Who is driving?’

En daar zitten we dan. Een heerlijk stukje biefstuk, een paar mooie salades, een goed glas wijn en ik mag niet vergeten dat er ook een goede whisky naast staat. Wanneer ik een stukje naar links kijk zie ik nog de natte sporen die Guido en ik in het binnenzwembad hebben achtergelaten. Tegenover me zit één van de rijkste Australiërs. Niet verkeerd, dacht ik zo?

#13 First roadtrip around Tassie

#13 First roadtrip around Tassie

Hier ben ik dan weer! Deze keer vanuit de auto, terwijl Sydney goed aan het doorrijden is. Dat moet ook wel aangezien ik over een uurtje mijn tweede voetbaltraining heb. Guido en Sjaakie puffen in hun tien minuten geleden nieuwe aangeschafte auto ergens achter ons aan. We zijn na een weekje roadtrippen terug op weg naar Launceston. Het was weer een week met prachtige, heerlijke, relaxte en vakantiegevoelgevende dingen erin, waar we weer op de vreemdste en mooiste situaties zijn gestuit.

#12 Tasmaanse radio gehaald en veel bomen

#12 Tasmaanse radio gehaald en veel bomen

Dag één in Tasmanië: we hebben de radio gehaald en we hebben een verblijf gevonden met de leukste en vooral liefste mensen uit Tasmania.
Dag twee in Tasmania: werk zoeken, nog zonder resultaat. We blijven bij dezelfde familie overnachten. Het is er erg gezellig.
Dag drie in Tasmania: familie heeft werk voor ons gevonden en we zijn uitgenodigd voor een buurtbarbecue, plus dat we vip-kaartjes krijgen voor een openlucht symfonie in Launceston.

#11 Enkel een paar brandwonden

#11 Enkel een paar brandwonden

We leven nog. We hebben moeten rennen, maar op een paar brandwonden na hebben we het overleeft… Eerlijk: we hebben amper wat van de bosbranden meegekregen. We lezen geen kranten, kijken geen televisie en ik hoorde het nieuws over de bosbranden pas voor het eerst van een andere backpacker drie dagen na de eerste vlam. Ondanks dat het de derde grootste bosbrand ooit is, leeft het in Melbourne amper.

#10 Ons tijdelijke leven als miljonairs

#10 Ons tijdelijke leven als miljonairs

Daar ben ik alweer. Niet zolang geleden heb ik jullie over onze geweldige roadtrip verteld en wat onze plannen voor de komende weken zijn. We zijn in Melbourne en het is er heerlijk, beter dan mijn verwachtingen. We leven hier als goden, als miljonairs op het moment. En het is goed, verslavend vooral. Ik heb al bijna een maand niet zelf meer gekookt, hoe gaat dit verder?

#9 We staan in de Australische krant

#9 We staan in de Australische krant

“A night out in Sale for seven German and Dutch backpackers turned into a night they’d rather forget as vandals shattered the windscreens of both their cars. (…) The group left at about 9pm on Saturday night and returned at about 2.30am on Sunday morning to find their cars, a Ford Falcon and a Mitsubishi Pajero, had both been attacked by vandals.”

#8 De zeven dwergen zijn onderweg

#8 De zeven dwergen zijn onderweg

Ik zit nu, één uur ’s nachts, tussen wasmachines en drogers in, op één of andere camping terwijl ik al mijn apparatuur oplaad. Ook word ik nog meer gestoken door muggen, met de positieve kant ervan dat het steken binnen een korte tijd niet meer mogelijk is, aangezien er geen plek meer over blijft waar deze verrekte insecten mij kunnen steken.

#7 Oud en Nieuw: wat een feest

#7 Oud en Nieuw: wat een feest

Eindelijk Sydney verlaten! Eigenlijk is er weinig om over te schrijven, op kerst, Oud en Nieuw en wat bijzaken na dan. Ik heb het hier wel gezien, Sydney is echt een fantastische stad, maar in Australië is meer dan hier alleen. De dagen van alleen maar chillen hier heb ik wel weer gehad.

#6 Kerst, zonnecrème en het bahá’í-geloof

#6 Kerst, zonnecrème en het bahá’í-geloof

De laatste 18 jaar heb ik niet veel met kerst gehad, maar hier op het grootste eiland van de wereld is het opeens veel belangrijker. We zijn terug in Sydney en hebben tussen het laatste stukje en nu vooral veel strand en drank gezien. Het wordt een warme kerst, met hopelijk een dubbele betekenis.

#5 Weer een warme douche

#5 Weer een warme douche

We zijn op de weg terug naar Sydney. We zitten in een hostel, terwijl het buiten natter en natter wordt. Er valt los van het strand weinig anders te beleven in dit romantische stadje, genaamd Terrigal. Vandaar het weer online zijn en de laatste updates vanuit hier…

#4 Verjaardag, Blue Mountains en Newcastle

#4 Verjaardag, Blue Mountains en Newcastle

We zijn anderhalve week onderweg, hebben al zo’n 800 kilometer gereden en hebben van alles meegemaakt. De laatste keer dat ik een blog schreef, was een paar dagen voor mijn verjaardag, een paar dagen voor de aankondiging dat we naar The Blue Mountains zouden gaan. In de tussentijd is er alweer veel gebeurd.

#3 Zon, auto, kangoeroevlees, 045

#3 Zon, auto, kangoeroevlees, 045

De zon schijnt eindelijk, we hebben onze eigen auto, de bankrekening is geopend, we zijn weer mobiel te bereiken en hebben er tientallen ‘vrienden’ bij. Het gaat goed en het lijkt wel of we alles mee hebben. Het is tot nu toe een vakantie, een heerlijke vakantie. We hebben dan ook geen tijd gehad om Nederland echt te missen.

#2 We zijn gearriveerd in Sydney

#2 We zijn gearriveerd in Sydney

Het is vier uur ’s nachts Nederlandse tijd. Er hangt een scherpe lucht in het vliegtuig waarvan mijn strot droog wordt. Het slapen wil maar niet lukken. De vermoeidheid wordt groter. Ik voel mij ellendig, ziekjes. En het is ook allemaal een beetje onzeker.

#1 We gaan naar Australië

#1 We gaan naar Australië

Eerder dit jaar verscheen er een verhaal waarin ik vertelde dat ik niet wist wat ik komend schooljaar, inmiddels het huidige jaar, moest gaan doen. Voor de mensen die dat gelezen hebben: ik heb mijn keuze gemaakt.